Dünyayı güzellik kurtaracak
Bir insanı sevmekle başlayacak her şey
Bizi hayat savurdu…
Beni kaybedersen polise robot resmini çizdirirsin.
Birkaç kanun kaçağına benzetebilirler
aldırma.
Nasılsa öyle yaşanacaktı
Söylenecek bir bahane hep vardır
Ha bugün yalnız
Ha günün ötesi
Seni sevmek
Beni harcamak olmayacaktı
Sana yüklediğim anlamları
Senmişsin gibi düşünme
Aldanırsın.
Sen o anlamlarla
Sadece bende varsın
Ben seviyorsam
Sen bahanesin
Özer Bal
Zamanında çok kız tavladım “Umay Umay kitaplarının ilk baskısı var bende” diyerek..
“Gel bana gidelim kitapları veririm hem bir film izleriz!”
Orospu Kırmızı’nın kenarını tavşan kemirdi. O zaman kızmıştım ama şimdi hatıra oldu.
“Sokaklar Uyudu Artık Öpüşebiliriz” ne güzel bir kitap ismi. Çok güzel bir kıza kaptırmıştım o kitabı. Kitabı geri vermemek için aramadı beni! Ya da ben öyle düşünmek istedim. Suçu kitaba atmak hafifletici bir sebepti.
O günden beri kimseye kitap vermem.
“Cevapsız Ağrı” aynı etkiyi yaratır mı bilmem.
Ben de kitaplarla kız tavlayacak yaşı geçtim zaten.
Kitaplara tav olacak kız da kalmadı ya neyse…